Als je vol vertrouwen bent dat je idee zal slagen, vallen de dingen op hun plek

Bijgewerkt: 12 jul 2019

Het allermooiste is als mensen gaan stralen als ze het over hun eigen bedrijf hebben. Miriam IJlenhave-Stukje van ’t Wheemhuus doet dat. Met ’t Wheemhuus heeft Miriam een centrum gerealiseerd, waar reguliere (eerstelijns) en aanvullende – complementaire (alternatieve)– zorg voor volwassenen en kinderen onder één dak is gebracht. Met flexplekken voor professionele en gedreven therapeuten. Miriam: “Ik was vol vertrouwen dat dit idee zou slagen. En als je er zo instaat, vallen de dingen ook echt op zijn plek. Ik heb me er nooit druk om gemaakt. Het komt wel goed.” Dit is het VONKverhaal over Miriam IJlenhave-Stukje van ‘t Wheemhuus!


foto Miriam bij 't Wheemhuus door Stella Leenders


De Start

Het was september 2016. Een grote feesttent stond naast ’t Wheemhuus opgesteld. Mooie woorden van de wethouder van de gemeente Zuidwolde en muziek van de dorpsfanfare luiden de officiële start van ’t Wheemhuus in. Daar was het nodige aan vooraf gegaan: het uitdenken van de plannen van Miriam, het zoeken naar een geschikt pand, het verbouwen van het pand en het vinden van huurders. Inmiddels is ’t Wheemhuus gesetteld en biedt ruimte aan 20 therapeuten.


Nooit intentie geweest om ondernemer te worden

Miriam: “Ik werkte voorheen als fysiotherapeut in een grote groepspraktijk. Op een gegeven moment werd mij gevraagd om een specialisatie te gaan doen wat inhield een opleiding van 4 jaar. Ik heb daar uiteindelijk nee tegen gezegd, want het voelde niet goed, maar wist ook niet wat ik dan wel wilde. Ik had het al langer niet naar mijn zin door alle administratieve rompslomp. Misschien kon ik een eigen praktijk starten aan huis? Maar het lukte niet om dat idee vorm te geven. Er was letterlijk niet voldoende ruimte om dat te doen. Maar dat idee (gebrek aan ruimte) is in mijn achterhoofd blijven hangen. Omdat ik op mijn werk niet meer op mijn plek zat, ben ik het coachingstraject ‘leef je droom’ gaan volgen. En toen is ook het idee om iets met alternatieve (complementaire) therapieën te doen ontstaan. Omdat wij als gezin ook al veel van alternatieve therapieën gebruik maakten, was ik daar mee bekend. En ik stuurde als fysiotherapeut ook regelmatig patiënten door naar alternatieve behandelaars. Toen is alles bij elkaar gekomen. Van mijn idee om zelf als therapeut iets te gaan doen, wat niet lukte bij gebrek aan ruimte en waarvan ik dacht ‘er zullen wel meer mensen zijn die geen ruimte kunnen vinden.’ Maar ook mijn beeld dat heel veel mensen nog niet bekend waren met aanvullende therapieën. En dus wilde ik die twee dingen samenvoegen: meer bekendheid krijgen door veel van die therapieën bij elkaar te zetten op een plek waar ze hun werk professioneel kunnen doen. Zo is het idee voor ’t Wheemhuus eigenlijk ontstaan. Het is nooit mijn intentie geweest om ondernemer te worden. Het is dat ik bij de Kamer van Koophandel een keuze moest maken wat je dan eigenlijk bent: ondernemer of geen ondernemer.”


Veel geleerd

Maar dan moet je op zoek naar een geschikte locatie. Miriam woont met haar gezin in Zuidwolde (Drenthe). Daar stond een oud karakteristiek kerkje uit 1920 te koop: ‘t Wheemhuus. Dat pand werd al jaren gebruikt door maatschappelijke organisaties en uiteindelijk 30 jaar lang door de lokale muziekvereniging, maar de gemeente wilde het kerkje verkopen. Miriam: “Dat waren mijn eerste stappen als ondernemer. Het pand hadden we vrij snel gevonden. Maar we hebben er veel voor moeten doen om de aankoop en verbouw te financieren. De banken wilden niet meewerken. Toen hebben we een aanvraag bij het Nationale restauratiefonds ingediend. Die aanvraag is goedgekeurd en konden een lening krijgen voor de verbouwing. We konden aan de slag. Daarna moesten we therapeuten aantrekken. Met de aankoop van het pand hebben we veel publiciteit gekregen. En door die publiciteit namen veel therapeuten zelf met ons contact op.”

Maar is dat ondernemerschap vanzelf gegaan? Miriam: “Ik heb de afgelopen drie jaar veel geleerd. Er komt zeker in het begin veel op je af. Eerst een hele verbouwing, daarna huurders die allerlei vragen en opmerkingen hebben. Maar ook netwerken. Zaken die je moet regelen. Met mensen onderhandelen. In het begin voelde ik me zelfs verantwoordelijk voor de klanten van onze huurders. Inmiddels laat ik dat meer los.”


Mijn persoonlijke verhaal zorgt voor herkenning

’t Wheemhuus verhuurt volledig ingerichte behandelkamers. De zolder is een grote activiteitenruimte waar bijvoorbeeld lezingen, informatie avonden, maar ook yoga- en tai-chi lessen worden gegeven. Miriam: “We zijn in theorie een verhuurbedrijf. Maar er komt veel meer bij kijken. We zien onze huurders als onze eigen mensen die aan het werk zijn. En als iemand voor een ruimte komt, dan vertel ik ook altijd mijn verhaal (over het ontstaan van ‘t Wheemhuus). Vaak zit in mijn verhaal een stuk van herkenning. Dat vind ik belangrijk. En dat maakt het persoonlijk.”


Inzichten

Inmiddels bestaat het Wheemhuus bijna 2,5 jaar. Is alles altijd goed gegaan of waren er ook fuck-ups? Miriam: “Ik heb niet altijd mijn onderbuikgevoelens gevolgd. Bleek bijvoorbeeld toch dat we de ruimte niet hadden moeten verhuren aan een therapeut. Ik maak ook nog altijd gebruik van de coach bij wie ik het traject ‘leef je droom’ heb gevolgd. Ik ga met haar in gesprek over mijn vragen en hoe ik daarmee om kan gaan. En ook Arjan (Miriam haar echtgenoot) heeft altijd goede inzichten.”


Nog altijd vernieuwing

Haar inspiratie voor ’t Wheemhuus heeft Miriam uit Enschede gehaald. Daar was een locatie die ook verschillende zorgtypen onder één dak had. Maar haalt zij ook uit andere dingen haar inspiratie? Miriam: “Eigenlijk niet. Dat is nu nog niet nodig. Het is qua planning druk genoeg in ’t Wheemhuus. Ik houd wel andere instellingen in de gaten: wat doen zij? Er vindt ook nog steeds vernieuwing plaats binnen ‘t Wheemhuus: er gaan therapeuten weg en er komen nieuwe therapeuten bij. Ik zoek ook veel de samenwerking op met andere instellingen. Ik werk bijvoorbeeld in het kader van de maand van de spiritualiteit samen met de bibliotheek en de ontmoetingskerk. Dat samenwerken en dingen organiseren vind ik heel erg leuk. Daar krijg ik energie van. Dat vind ik ook het leuke aan mijn eigen onderneming. Ik kan alles zelf bedenken en uitvoeren. Ik hoef aan niemand verantwoording af te leggen.”


Dankbaar dat het zo goed loopt zoals het loopt

En hoe zit het met Miriam haar VONK? Brandt die nog? Miriam: “In het begin had ik heel veel drive om ‘t Wheemhuus op te zetten. Helemaal als je zo’n pand in eigendom krijgt. Maar toen het pand klaar was, werd de vonk even een waakvlammetje. Je moet toch je draai vinden. Maar nu is de vonk weer volop aanwezig. En anders heeft Arjan wel wat ideetjes voor ’t Wheemhuus om het vuur op te stoken. Als ik soms kijk naar die hele gedreven ondernemers: dat hoeft van mij niet. Ik hoef er niet uit te springen. Ik vind de combinatie van ’t Wheemhuus met mijn gezin heel belangrijk. Ik hoef geen tien Wheemhuusen. Ik ben dankbaar dat het zo goed loopt en dat het loopt zoals het loopt.”


Loslaten en vertrouwen hebben

En zijn er ook dingen die je nog moeilijk vindt of spannend? Miriam: “Ik vond het best spannend om mensen op te bellen en mijn verhaal vertellen, te spreken voor een groep en om te netwerken. Maar inmiddels gaat me dat makkelijker af. Soms kijk ik terug en dan denk ik achteraf ‘hoe heb ik dat kunnen doen (’t Wheemhuus oprichten)’, maar ik heb altijd vertrouwen gehad dat het idee zou slagen. Loslaten is ook iets wat ik heb moeten leren. Maar ik heb gemerkt dat als ik het loslaat, het juist goedkomt.”


Meer informatie over ‘t Wheemhuus is te vinden op www.wheemhuus.nl


Dit VONKverhaal is geschreven door Ignis Vonkende Communicatie & PR. Door dit verhaal wil Ignis lezers inspireren met verhalen van ondernemers over hun bedrijf. Wat is hun VONK om te ondernemen? Wat is hun persoonlijke verhaal? Ben je ondernemer en wil je ook een VONKverhaal over jouw VONK? Neem contact met mij op via stefanie@ignis.nu of 06- 520 229 29. Meer informatie over Ignis Vonkende Communicatie & PR via www.ignis.nu.


Foto's en teksten uit dit VONKverhaal en de benaming 'VONKverhaal' mogen niet zonder toestemming van Ignis Vonkende Communicatie & PR door anderen (behalve door geïnterviewde(n) in het VONKverhaal) worden gebruikt.

211 keer bekeken