Ik wil me blijven doorontwikkelen

Updated: Jul 12, 2019


Ignis Vonkende Communicatie & PR schrijft VONKverhalen over ondernemers. Het allermooiste is als mensen gaan stralen als ze het over hun eigen bedrijf hebben. Renske Koster van RenNL doet dat. Sinds 2014 staat zij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en heeft ze inmiddels heel veel mooie dingen mogen meemaken als ondernemer. Renske: ” We hebben al zoveel mooie dingen mogen doen. Ik hoop dit gewoon te mogen vasthouden.” Dit is het VONKverhaal over RenNL!


Eigen plek veroverd

Voor Renske werd het serieus met de stencil art in Australië. Daar deed zij in 2014 mee aan de wereldtitel. Als RenNL trad zij voor het eerst naar buiten. Haar fascinatie voor Urban Art kreeg toen een eigen podium. Dat was ook het jaar dat zij zich heeft ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. De ‘stencilaar’ uit Zwammerdam (nu Bodegraven) heeft inmiddels haar eigen plek binnen de Stencil Art scene veroverd. Renske: “Als ik dan in de afgelopen jaren kijk wat voor bijzondere dingen ik allemaal gedaan heb. Dat is super!”


Altijd mooi gevonden

Die fascinatie voor graffiti en muurschilderingen is bij Renske als kind al ontstaan. In een omgeving waar je dat niet zo snel zou verwachten, namelijk het dorp Zwammerdam, waar Renske is opgegroeid. Daar waren een aantal jongens die graffiti spoten. Renske mocht niet mee, ze was te klein. En dat was natuurlijk boeiend, want ze was altijd erg nieuwsgierig. De fascinatie bleef. Als tiener zag ze muurschilderingen en graffiti langs snelwegen en bij treinsporen. Renske:” Als je naar Parijs reed, dan stonden al die muren langs die wegen helemaal vol. Ik heb dat altijd mooi gevonden.” Zelf graffiti spuiten heeft ze echter nooit gedaan.


Zelf doen

Na ‘kijken naar’ werd het op een gegeven moment ‘zelf doen’. Twee vrienden van Renske deden al aan Stencil Art. Eén van die twee, Menno, had het in zijn opleiding geleerd. Op een gegeven moment heeft Renske aan haar andere vriend Chris gevraagd om het haar te leren. Renske: En die techniek had ik heel snel onder de knie. Daar heb ik me ook verder in doorontwikkeld de afgelopen jaren, zodat ik inmiddels Chris het een en ander kan meegeven.”


Fantastisch moment

Stencil Art is niet hetzelfde als graffiti. Renske: “Graffiti-spuiters zijn schrijvers. Ze laten iets achter. Des te meer hun namen gezien worden, des te meer werk ze ook gedaan hebben. Het is ook illegaal en het wereldje meer underground. Muurschilderingen en Stencil Art: dat doe je niet even snel of stiekem in het donker. Het is echt een techniek die je doet. Je kan het bijna een soort ambacht noemen. Je moet ook een hele lange adem hebben. De duur die je met een schilderij bezig bent is heel verschillend: van een half uur tot meerdere weken. Het hangt heel erg af van de hoeveelheid (verf)lagen en de plek waar je het doet.”

Maar dat ondernemerschap. Hoe ben je daar mee begonnen? Renske: “In 2014 heb ik me ingeschreven bij de Kamer van Koophandel (KvK). Toen heb ik de ommekeer gemaakt. Kwam te veel in ‘the picture’ te staan: stond in kranten. Het was geen hobby meer. Ik moest er wat mee gaan doen en ik wilde gewoon dat alles goed geregeld was.” Renske kijkt nog steeds met plezier terug op dat moment. Renske: “Ik wist absoluut niet hoe ik mijn bedrijf moest gaan noemen. Ik zal dat echt nooit meer vergeten. Die man (van de KvK) zat tegenover mij en die zei tegen mij ‘Rembrandt is toch bekend geworden als Rembrandt’ en ‘Van Gogh heet toch van Gogh’. Jouw bedrijf heet dan toch gewoon Renske Koster? En dat moment is me zo bijgebleven. Ik had er gewoon niet over nagedacht. Maar een bedrijf moet een naam hebben: maar wat is een goede naam? En dat was een fantastisch moment. Ik heb echt de slappe lach met die man gekregen, van ‘ja doe maar’.”


Waardering ontstaan

In de Stencil Art kan Renske heel veel van zichzelf kwijt. Ze is ermee begonnen in een tijd dat het niet zo lekker ging. Toen kon ze al die emoties en gevoelens stoppen in haar schilderijen. Renske: “Soms zag een ander niets aan een schilderij, maar dan zat daar voor mij een heel verhaal achter, emoties die ik daar in stopte. Ik vond het ook niet zo belangrijk wat anderen er van dachten. Was apetrots op hetgeen wat ik deed.” Inmiddels heeft Renske een goede naam opgebouwd in de scene. Dat is niet altijd zo geweest. Renske: “ Stencilaars, zeker een paar jaar terug, werden best wel geregeld voor hun benen geschopt (in de graffitiscene), want het is gewoon een ander wereldje. Kwam ik ergens en dan hoorde ik ‘huh daar heb je die stencilaar weer’ en ja, ik denk dat ik me daar wel heel goed doorheen heb geslagen door daar niet te veel aandacht aan te besteden en gewoon te doen wat ik leuk vind. En vooral door te gaan. Met de jaren vroegen mensen ook ‘kunnen we niet iets samen maken’, kreeg ik meer platform en ik moet zeggen dat het nu gewoon heel erg goed gaat, zeker met de Street Art jams en de festivals. Er is ook een stuk waardering ontstaan.”


Inspiratie

De schilderijen die Renske maakt gaan vaak over mensen, maar ook over gebouwen en dieren. De ogen van de door haar gestencilde mensen zijn haar handelsmerk. Renske: Haar inspiratie haalt ze van de straat of internet. Renske: “Ik ben heel gefocused op ogen. Pas was ik op een festival en daar was een jongen die had zulke bizarre, donkergroene ogen. Dan zeg ik ‘Stop! Mag ik een foto van je maken?’ Natuurlijk durf ik dat niet altijd, maar ik ben wel altijd wel heel erg aan het kijken. Ik vind gebouwen ook heel erg gaaf. Dieren, mensen, gebouwen en teksten, dat zijn ook dingen die je heel mooi kunt combineren met elkaar.” Bewust plekken opzoeken voor inspiratie doet ze niet. Renske: “Ik kom veel in de steden. Ik ben een ondernemend typje. Dus het is niet dat ik ergens gericht naar toe ga, ik ben altijd onderweg en in de weer en in dat loopje kijk ik altijd naar dingen die inspirerend zijn of interessant. En ik kijk natuurlijk ook wel veel via het internet. Daar doe je ook veel inspiratie op.” De passie voor Stencil Art is in ieder geval overduidelijk bij Renske aanwezig. Je ziet de VONK als ze het over haar bedrijf heeft en de dingen die ze doet. En dat deelt ze ook met anderen, bijvoorbeeld door de workshops voor BRAVO, de lessen bij de Volksuniversiteit of door andere kunstenaars een podium te bieden. Renske: “ik denk dat je daardoor (anderen podium geven) zelf ook groeit. Als je denkt dat je niet hoeft samen te werken of niks van een ander kan leren, of niet met elkaar dingen kan leren, dan stopt je eigen ontwikkeling. Door anderen mogelijkheden te geven, ontstaan ook weer mogelijkheden voor jezelf.”


Ik hoop dit te blijven doen

Dat Renske bijzondere dingen doet met haar bedrijf is inmiddels bekend. Street Art festival, jams (wedstrijd voor graffiti kunstenaars etc), exposities. Heeft zij nog meer wensen? Waar staat zij bijvoorbeeld over vijf jaar? Renske: “Ik hoop dat ik nog steeds gelukkig en gezond kunst kan maken. Ik heb al zoveel kansen gehad en ben al zo doorontwikkeld. Het zou bijna gretig zijn om te zeggen: ‘Ik wil nog dit en nog dat’. Ik hoop dit gewoon te blijven doen. Ik durf niet te zeggen, ik wil nog meer. Ik zie meer de doorontwikkeling bij mezelf. We hebben al zoveel platformen gekregen. We hebben al zoveel dingen mogen doen. Ik hoop dit gewoon te mogen vasthouden.”


Meer informatie over RenNL op http://graffitiart.nu/


Dit VONKverhaal is geschreven door Ignis Vonkende Communicatie & PR Door dit verhaal wil Ignis lezers inspireren met verhalen van ondernemers over hun bedrijf. Wat is hun VONK om te ondernemen? Ben je ondernemer en wil je ook een VONKverhaal over jouw VONK? Neem contact met mij op via stefanie@ignis.nu of 06- 520 229 29. Meer informatie over Ignis Vonkende Communicatie & PR via www.ignis.nu.

Foto's en teksten uit dit VONKverhaal en de benaming 'VONKverhaal' mogen niet zonder toestemming van Ignis Vonkende Communicatie & PR door anderen (behalve door geïnterviewde(n) in het VONKverhaal) worden gebruikt.

57 views